​Geyşa kavramı, Batı ve modern Doğu literatüründe sıklıkla yanlış anlaşılan, egzotikleştirilen ve cinsel bir meta haline getirilen bir figürdür. Ancak bu figürün evlilik kurumuna taşınması ve bir kocanın karısını "geyşam" diyerek sevmesi, yüzeysel bir sevgi sözcüğünün ötesinde, derin psikolojik dinamikler, güç dengesizlikleri ve muhtemel patolojik eğilimler barındırır. Bu metin, geyşa kimliğini tanımlayarak, bu kimliğin modern ilişkilerdeki yansımasını psikanalitik ve pedagojik açılardan ele alacaktır:

​Geyşa Kimdir? Tarihsel ve Sosyolojik Arka Plan

​"Geyşa" (Geisha), kelime anlamı olarak "sanatçı" (gei: sanat, sha: kişi) demektir. 17. yüzyıl Japonya’sında ortaya çıkan bu sınıf, geleneksel Japon sanatlarında (dans, müzik, çay seremonisi, edebiyat ve hitabet) uzmanlaşmış profesyonel eğlendiricilerdir.

​Geyşalar, iddia edilenin aksine fahişe değildir. Onlar, erkeklerin entelektüel ve estetik ihtiyaçlarını karşılayan, toplumun katı kurallarından kaçmak isteyen erkeklere "geçici bir hayal dünyası" sunan kadınlardır. Bir geyşanın en temel özelliği, hizmet etmek değil, kusursuz bir estetik ve zarafet sunmaktır. Ancak bu sunum, her zaman bir mesafe ve profesyonellik barındırır.

​Bir Kocanın Karısını "Geyşa" Olarak Tanımlamasının Psikopatolojisi

​Bir erkeğin, hayat arkadaşı ve eşit haklara sahip eşini "geyşam" diyerek sevmesi veya onu bu role büründürmeye çalışması, psikolojik açıdan birkaç farklı katmanda incelenebilir:

​A. Narsisistik Projeksiyon ve Nesneleştirme

​Psikanalitik açıdan bu durum, eşin bir "birey" olarak değil, erkeğin ihtiyaçlarını karşılayan bir "nesne" (object) olarak görülmesidir. Erkek, eşini kendi fantezi dünyasındaki bir arketipe hapsetmektedir. Bu, narsisistik bir kişilik yapılanmasının belirtisi olabilir; eşin kendi arzuları, yorgunlukları veya........

© İstiklal