Kışlar ürkek bir ceylandı dudaklarında Yazlar, kışa merhaba, doğum ve diriliş Sen sonbahardın, adını anmayacağım. Adın ilkbahar, adın kuşdili, adın muştu.

Gelmiştin, sahnede güller, zalime gülle Yiğidi ağlatırdı bir gül, yiğidi güldürürdü Güldüğünde ayazlar soba başı çocukluk Serin ve selamet temmuz, pazen kelebek

Ve ağladığında ağlardı anneler, topraktı Umut dağıtırdı gökten Allah, elleri sıcaktı Göğsünde dağları emziren çiğdem sarısı Yanardağlar kadar kırmızı kar, kıpkızıl su.

Kimseler bilmezdi, yüzün sedeften ayna Ekmek gibi biraz, mağaralardan bihaber Üzülme! Vahiydi, iki salkım üzüm gözler Kıyamete bir kala, pirdir sesin, söz süzer.

Bitti dedikçe bir selam, şah damarımdan Yakın da yakmaktan, yanmak aslı astarı Hu Ya da az daha uz git, tez varayım vuslata Hatırın Aksa, hatırın bir arpa boyu sevda

Haklısın, hangi çağdan........

© İnsaniyet