Derûn-i dilde her derde devâsın yâ Resûlallah Muhammed Mustafâ hayrü’l-verâsın yâ Resûlallah Muallâ cilvegâhın “kâbe kavseyni ev ednâ”dır Cemâl-i pür kemâle âşinâsın yâ Resûlallah “Le ‘amruk” pâye-yi kudsiyyetin deryâ-yı ihsândır Günâhkâr ümmetin için mültecâsın yâ Resûlallah Çiçekler lâleler güller sana i’lân-ı aşk eyler Gönüllerde esen bâd-ı sabâsın yâ Resûlallah Güzeller hep senin aksin senin aks-i cemâlindir Gönüller fetheden kudsî zıyâsın yâ Resûlallah.

Besteler, şiirler, naatlar ile nice mahir kalem gönlünden taşanları tıpkı burada yine bir aşığın dilinden okuduğumuz gibi sayfalara dökme iştiyakının ardına düşmüş. Lakin ciltlerce ve yüzyıllarca anlatılsa dahi yine yeterli olamaz zira o Zat-ı Şahanedir, sonsuz muhabbetin kaynağıdır. Var oluşun ilk nûru, hakikatin tecelli aynası ve yaratılışın gayesi olan Hazret-i Peygamber (s.a.v.), maddî ve manevî güzelliklerin kendisinde cem olduğu eşsiz bir kemalât deryasıdır. O’nun hüsnü, sadece gözün gördüğü bir suret değil; kalbin idrak ettiği, ruhun secdeye durduğu ilahî bir cilvedir.

Nitekim nasıl havaya, suya, toprağa cemre düşer de alem can bulursa, öylece gönüllere de cemre düşer. Düşer ki o kalp diri dursun, ihlas ile yıkansın, aklansın ve Rabbinin nurunu, aşkını taşıyacak dereceye ve makama gelebilsin diye.

Resullah Efendimiz (s.a.v.) gönüllere bahsedilmiş aşk cemresinin adıdır. Simasıdır, simyasıdır ve siretidir. Onun dokunduğu gönülde tekamül hâsıl olur; canlanır, nurlanır, çiçek açar, gül kokar… Resullah Efendimiz (sav)’den aşk cemresi alana Nur-i Beyza makamı verilir. Gönüldeki bu beyza nur demlendikçe, insanın ruhuna tesir verir, bedenine sirayet eder ve ahlakını güzelleştirecek bir terbiye-i Rahmâni olur.

Habibullahın izinde müstakim ve isabetli bir marifetullah yol bahşedilir samimiyetle talip........

© İnsaniyet