İçini hep güzelde tuttuğu için ayağı hiç çirkinliklere uğramayan insanlar da var diyen güzel insanlar var …
Ayak izlerimizden yürüyenlerimiz de …
Ayaklarına kapanıp eteklerini bırakmadıklarımız olduğu gibi…
Ayağını yorganından çıkarıp bir daha yorganın metresini tutturamayanlar da…
Dostun başa düşmanın ayağa bakmasına takılanlar da..
37 numara ayak mı olur, bu ayak mıdır diyenler de…
Nice güzelliğe ayak direyip inatlaşanlar da …

Nasibinden ayağını kesip yolunu ayıranlar olduğu kadar,
Ayak uydurup yolumuza yoldaş olanlar da var.
Ayak yapıp başka renkte olanlar da…
Karda yürüyüp ayak izini göstermeyenler de…

Dostunu ayakta uyutmanın kurnazlık olduğunu sanan tilkiler de…

Efsanevi koca ayaklar da…
Ayağına taş değmesin diye ayaklarımıza dua edenler de…Gönlüne sağlık dilediklerimizin yanında ayaklarına da sağlık dilediklerimiz olduğu gibi…

Annem “ayakları baş edersen ayak takımının sözüne nesne olursun” der.

Ayak altında kalmamak için ferasetli bir duruş şart. E peki bu çok mu kolay? Elbette hayır, paçama çamur bulaşacak diye ayak atmamak yine tecrübesiz kılar insanı. Ayak değmemiş nice güzellikler bu korkular yüzünden gün yüzüne çıkamıyor. Benim kötülüklerle ve kötülerle cedelleşecek gücüm yok diyenlerimizin ayakları hep geri geri gidiyordur eminim… Kötüye bulaşacağıma çalıyı dolaşırım mantığı işliyor beladan uzak durmak isteyenlerde…

Ayak altına serilecek olanı duvara asanlar ayak takımının........

© İnsaniyet