Keir Starmer'ın istifa konuşmasında kaderini, kendi ifadesiyle "olgunlukla" kabul edişindeki o onurlu tavır karşısında duygulanmamak imkansızdı. Diğer yandan zorluklar onun en iyi yanlarını ortaya çıkardı. Bir kez olsun, bu Starmer'ın gerçekten kalplere dokunan bir konuşmasıydı.

Konuşmanın sonlarına doğru, her zaman "dayanağı" diye nitelediği eşi Vic'ten ve çocuklarından bahsederken, artık onlara daha fazla zaman ayırabileceğini anlatırken, genellikle duygusal etkiden yoksun olan başbakanın sesi neredeyse titredi. Bu, onun duygusuz bir teknokrat olduğu yönündeki imajını tamamen yıktı.

Starmer, gerçek zamanlı bir trajedi yaşandığını biliyor, bunu ülke de bilmeli: İyi bir adamın, ölümcül bir hata yüzünden, kendisini neyin motive ettiğini ve neden böyle davrandığını son ana kadar anlatamamasından ötürü düşüşü. Yine de soğukkanlılığını korudu. 1990'da Margaret Thatcher'ın yaptığı gibi gözyaşlarını silmek zorunda kalmadı fakat pek çok kişi bunu yapmış olacak.

Bu bölüm, konuyla ilgili referans noktalarını içerir. (Related Nodes field)

Brexit'le meşgulken aşırı hırslı bir rakibin darbesini fark edemeyen talihsiz Theresa May'in aksine Starmer sağlam durmayı başardı. Hafta sonu ülke oyunun artık sona erdiğini hissetmişti, başbakan da öyle. Downing Sokağı 10 Numara'nın (Birleşik Krallık/BK Başbakanlık Konutu ve Ofisi -çn.) önüne o ahşap kürsü yerleştirildiğinde ve sosyal medyada ünlenen "yakışıklı kürsü adamı" son ses kontrollerini yaptığında da bu anlaşılıyordu.

Çalışanlar ona takdirlerini sunmak için 11 Numara'dan (BK Başbakanlık Konutu ve Ofisi personeli -çn.) dışarı akın ettiğinde, bir başka kısa başbakanlık döneminin daha sonunu duyuran bu modern anayasal tören tamamlanmış oldu. Böylece onun görevi sürdürebileceğine dair kalan son umut da söndü. Burnham darbesi her bakımdan fiilen tamamlandı. İşçi Partisi, ilk kez değil, yine aklını yitirdi.

Çalışma arkadaşları son günlerde bunu yapmadığı için Starmer, hükümetinin başarılarını gururla sıraladı. Henüz iki yıl önce Downing Sokağı'nda........

© Independent Türkçe