Yeşim Hanım merhaba, yaklaşık on yıldır evliyim, iki çocuğum var. Eşimle büyük bir sorunumuz yoktu. Geçen baharda çocukların okulundan bir veliyle daha sık görüşmeye başladım. Kendisi çocuğumun en yakın arkadaşının babası. Anne-baba ayrı olduğundan çocuk babayla kalmış ve her şeyiyle- iş durumu müsait olduğunda- babası ilgileniyor. Çocuklarımızın arası çok iyi ve hem okulda hem etkinliklerde birlikteler. Bu durum bizim de veliler olarak birbirimize daha çok bir şeyler sorup paylaşmamıza sebep oldu. Başta tamamen gündelikti; ödevler, okul saatleri, çocuklardan konuşuyorduk. Zamanla mesajlar uzadı, konular değişti. Gün içinde başıma gelen küçük şeyleri ilk ona anlatır oldum. Bir süre sonra fark ettim ki onunla konuşmadığım günler eksik geçiyor. Eşim yanımdayken bile aklıma onunla yazışmalar gelmeye başladı. Fiziksel bir şey yaşanmadı. Ama bir akşam çocuklar uyuduktan sonra attığı bir mesajda kendimi durduramadım ve sınırı aştığımı hissettim. O an telefonu kapattım, bir daha da yazmadım. İçimde tuhaf bir ağırlık var. Eşime bir şey söylemedim, karşı tarafa da kapıyı kapattım. Ama bu yaşananı yok sayamıyorum. Bu bir aldatma mıydı, yoksa bir boşluk anı mı? İnsan böyle bir şey yaşadığında evliliğinde neyin eksik olduğunu mu görmüş olur acaba, yoksa herkesin başına gelebilecek bir zayıflık mıdır? Cevabını kendime veremiyorum. Ve bu cevabı veremedikçe korkum artıyor. Yönlendirmenize ve fikirlerinize çok ihtiyacım var. Doğru yolu bulabilmem için size sığınıyorum.

Merhaba sevgili okurlar, size de merhaba sevgili okurlar; insanın ne kadar çok arkadaşı varsa o kadar yalnızdır. Hayatındaki eksiklikleri, boşluklarını arkadaşlarıyla doldurmaya, kendini iyi hissetmeye çalışmaktadır. Kadın erkek ilişkisi ise pek inanmadığım bir arkadaşlıktır çünkü fırsatını bulduğunda her zaman değilse bile çoğu zaman biri ya da diğeri dostluk adı altındaki ilişkiyi başka yöne çevirebilmektedir. O yüzden bu tarz arkadaşlıklar yaşanıyorsa hiç gevşememek, sınırı korumak gerekir. Bu yazdıklarım birçok gence şimdiki çağa aykırı gelse de bizim toplumumuzun karakteri böyle bir arkadaşlığa müsait değildir. “Evli bir kadının erkek arkadaşı olur mu?” derseniz… Ona hele hiç olmamalı diyeceğim. Bakın siz arkadaş, dostluk ilişkisinden nereye gelmişsiniz… Allahtan hemen kendinize,........

© HTHayat