Zanaat; deneyim ve ustalık gerektiren, üretime dayalı ve aynı zamanda geçim kaynağı olarak görülen iş olarak tanımlanabilir. Zanaatkâr ise, ürettiği malda estetik kaygıdan ziyade emeğinin karşılığını maddi olarak alabilmeyi düşünen kişidir. Sanattaki estetik önceliğin yerini; zanaatta, ekonomik kazanç ve geçim kaygısı almaktadır. Yine zanaatta, fabrikasyon üretimin aksine, bir ürün nicelik bakımından daha az üretilmekte ve nitelik açısından farklılık göstermektedir.

Halk zanaatları; kültürün daha çok maddî boyutuyla ilgilidir ve bizlere toplumun geçmiş ve günümüzdeki ekonomik durumunu, estetik anlayışını, gelişmişlik düzeyini, tarihi birikimini, sanatsal değerlerini ve yaşam tarzını somut olarak yansıtan veriler sunmaktadır.

Anadolu’nun yüzlerce yıllık tarihi derinliklerinden gelen Türk halk zanaatları; ilgisizlik, kaynak ve istihdam yetersizliği yüzünden bugün yok olma tehlikesiyle karşı karşıyadır. Bu durum Samsun için de söz konusudur. Ancak Vezirköprü ilçemizde bu zanaat kolları bir müddet daha yaşayacak gibidir. Bugün Samsun’da, birçoğu son demini yaşayan halk zanaatı kollarından bazıları şunlardır: Ağaç işlemeciliği, ayakkabıcılık, bakırcılık, bıçakçılık, demircilik, dokumacılık (çulhacılık), halıcılık, kalaycılık, kaşıkçılık, nalbantlık, nalıncılık, örücülük (hasır ve sepet örme)........

© Hedef Halk