Âşık Veysel’in şikâyetnâme türündeki şiirlerine kendisine dair söylediği bir şiirle başlamak yerinde olacaktır. Zaman zaman kendi durumunu sorguladığı, bu durumdan şikâyet ettiği ve bu durumunu şiirleştirdiği de olmuştur. Aslında “Hayatım” şiiri onun kısa bir hayat hikâyesi gibidir ve bu yönüyle kısa bir yaşnâmeye benzemektedir. Onun küçük yaşta gözlerini kaybetmesi, naçar kalması, insanlara muhtaç olması, sazını kendisine arkadaş yapması, çiçek hastalığına uğraması, daha sonra eşi tarafından aldatılması ve çocuklarının yetim kalması bu şiirinde işlediği konular olmuştur:

Genç yaşımda felek vurdu başıma

Aldırdım elimden iki gözümü

Yeni değmiş idim yedi yaşıma

Kayıb ettim baharımı yazımı

Üç yüz onda gelmiş idim cihana

Dünyaya bakmadım ben kana kana

Kader böyle imiş çiçek bahana

Levh u kalem kara yazmış yazımı

Veysel der dünyaya ben niye geldim

Her zaman ağladım ne zaman güldüm

Gönlüme teselli kendimde buldum

Sabır ile........

© Hedef Halk