Futbolda bazen yenilgiler teknik direktör kovar, bazen kötü oyunlar koltuk devirir; ama insanın aklına asıl kurt düşüren, takımının başında iyi bir gece geçiren hocanın sabaha varmadan bavulunu toplamasıdır. İsmail Kartal’ın istifasındaki tuhaflık tam da burada başlıyor. Fenerbahçe, Roma karşısında ezilmemişti. Kartal baskı altındaki takımını toparlamış, rakibini doğru okumuş, ona göre bir plan hazırlamış, devre arasında oyuna dokunmuş, futbolcularından yüksek efor almış ve galibiyetin kapısına kadar gitmişti. Yani teknik direktör, kendisini savunması gereken gecede savunmasını sözle değil futbolla yapmıştı. Sonra çıktı ve “İstifa ediyorum” dedi. Üstelik futbolumuzun o bildik “kulübün önünü açmak” cümlesinin arkasına çok daha ağır bir cümle bıraktı: “Bir daha geri dönmemek kaydıyla...”İşte insan orada duruyor.Neden?Bir teknik direktör sadece tribünden atılan bir su şişesi yüzünden “bir daha dönmem” der mi? Bir maçın, birkaç sosyal medya mesajının, birkaç ıslığın öfkesi midir bu? Yoksa o cümlenin arkasında bizim görmediğimiz koridorlar, konuşmalar, suskunluklar, kırgınlıklar mı vardır?Çünkü futbolda istifanın da bir dili vardır. “Görevimi bırakıyorum” başka şeydir, “bir daha geri dönmemek kaydıyla bırakıyorum” başka. Birincisi mesleki bir karardır; ikincisinde insan kokusu........

© HalkTV