"Yapay zekânın eğitimde kullanımı yalnızca teknik bir yenilik değil, aynı zamanda etik ve pedagojik bir dönüşüm olarak ele alınmalıdır. Yapay zekâ eğitimde kullanılacaksa, öğrencilerin onu bir “otorite” olarak değil, tartışılması ve doğrulanması gereken bir araç olarak kullanmaları öğretilmelidir."

Yazar Özgür Taburoğlu ile yapay zekanın eğitimde kullanımı üzerine konuştuk.

YAPAY ZEKÂ EĞİTİMDE ÖĞRENME SÜRECİNİ GERÇEKTEN GELİŞTİREBİLİR Mİ?

Yapay zekâ, öğrenme süreçlerini kişiselleştirme ve büyük miktarda veriyi analiz ederek öğrencilerin ihtiyaçlarını belirleme konusunda yardımcı olur. Öğrencinin hızına, eksiklerine ve öğrenme tarzına göre içerik üretmesi teorik olarak büyük bir avantajdır. Örneğin bazı çevrimiçi eğitim platformları öğrencinin çözdüğü sorulara göre yeni sorular üretir ve öğrencinin zorlandığı konuları tekrar etmesini sağlar. Matematik ya da yabancı dil öğreniminde kullanılan uyarlanabilir ve kişiselleştirilmiş öğrenme modeli sunar. Bu sayede her öğrenci aynı hızda ilerlemek zorunda kalmaz.

Ancak bu durumun her zaman eğitim kalitesini artırdığı söylenemez. Çünkü eğitim yalnızca bilgi aktarma süreci değildir; eleştirel düşünme, tartışma, sosyal etkileşim ve pedagojik ilişki gibi unsurları da içerir. Örneğin bir edebiyat dersinde bir romanın farklı yorumlarını tartışmak veya bir sosyoloji dersinde toplumsal bir olayı farklı teorilerle değerlendirmek yalnızca doğru cevabı bulmakla ilgili değildir. Yapay zekâ destekli sistemler ise çoğu zaman öğrenmeyi ölçülebilir performans göstergelerine indirgeme eğilimindedir. Bu da eğitimin daha geniş kültürel ve etik boyutlarının ihmal edilmesine yol açabilir.

Ayrıca teknolojiye aşırı bağımlılık, öğretmenin konumunu teknik bir aracıya dönüştürme riski taşır. Öğretmen yalnızca sistemi kullanan bir operatöre indirgenirse eğitsel ilişki zayıflayabilir. Bu nedenle yapay zekâ eğitimi destekleyen bir araç olarak yararlı olabilir; fakat pedagojik ilişkinin yerini alabilecek bir çözüm olarak görülmesi ciddi sorunlar doğurabilir.

YAPAY ZEKÂ ÖĞRETMENLERİN YERİNİ ALABİLİR Mİ?

Yapay zekânın öğretmenlerin yerini tamamen alması kısa vadede gerçekçi görünmemektedir. Çünkü öğretmenlik yalnızca bilgi sunmak değil, aynı zamanda öğrencilerin duygusal, sosyal ve bilişsel gelişimlerini yönlendiren karmaşık bir eğitsel ilişkidir. Bir öğretmen sınıfta öğrencilerin ilgisinin dağıldığını fark edebilir, dersi farklı bir örnekle yeniden açıklayabilir veya bir öğrencinin moralinin bozuk olduğunu sezerek onunla birebir konuşabilir. Bu tür insani ve sezgisel etkileşimler yapay zekâ için oldukça zordur.

Bununla birlikte yapay zekâ bazı öğretmenlik görevlerini önemli ölçüde otomatikleştirebilir.........

© HalkTV