Bir sanat eserini yemek istediniz mi hiç? Şöyle ağzınıza yüzünüze bulaştırarak kaşık kaşık yemek kastettiğim... The New York Times’taki haberi görene kadar bir sanat eseri için böyle hissedeceğimi hiç düşünmemiştim doğrusu (Maurizio Cattelan'ın ‘Komedi’ adını verdiği, duvara bantla yapıştırılmış muzu yemek aklımın ucundan bile geçmemişti!). Ama Boijmans Van Beuningen Müzesi’nin zeminini kaplayan Wim T. Schippers'ın ‘Pindakaasvloer’ (Fıstık Ezmesi Zemin) adlı eseri kadar iştah açıcı bir sanat eseri görmediğimi belirtmeliyim. Haberin daha ilk satırlarında elimde birkaç dilim ekmekle o ‘zemin’e dalmak geldi içimden. Kaldı ki öyle büyük bir fıstık ezmesi aşığı da değilimidir. Ama karşımda kilolarca fıstık ezmesi ve burnumda onun baştan çıkarıcı kokusu olduğunda, “Ne güzel bir sanat eseri bu böyle!” diye düşünmem, kaşıkla içine dalarım. Benim için kesinlikle sabah kahvaltıdan önce görülmemesi gereken bir eser Schippers'ın ‘Pindakaasvloer’ı... Onu öncelikle bir yemek olarak görürüm çünkü; iştahımı köreltecek kadar tadına baktıktan sonra da düşünürüm: “Bu sanat mı şimdi?”

SANAT ESERİNİN GÜZEL, YARARLI VE ANLAMLI OLMASI GEREKLİ MİDİR?

Rotterdam'daki Boijmans Van Beuningen Müzesi bugünlerde dünyanın en lezzetli sanat eserine ev sahipliği yapıyor. Aslında müzenin yaptığı bir sanatçıya, Wim T. Schippers'a, saygı duruşu. Haziran ayında 83 yaşında hayatını kaybeden Hollandalı sanatçının anısına, en ünlü işlerinden biri olan ‘Pindakaasvloer’ müzenin zemininde yeniden yaratılmış. 25 metrekarelik altıgen bir alan 390 kilo fıstık ezmesiyle kaplanmış. New York Times’e konuşan müzenin müdürü Sandra Kisters, ziyaretçilerin girişinden üçüncü kattaki galerideki sergiye kadar "kokuyu takip edebileceklerini" söylüyor.

‘Pindakaasvloer’ fikri ilk olarak 1962'de ortaya çıkmış. Schippers'ın oluşturduğu Floor Covering Series kapsamında geliştirdiği işin ilk uygulaması ise 1969'da Loenersloot'taki avangart Mickery Tiyatrosu'nda gerçekleştirilmiş. Eser,........

© Habertürk