Vâsıl-ı cânâne olmak mı, Beşevler Metrosu’nda tutunmak mı?
Şimdi kardeşlerim, sabahın köründe yataktan kalkmak ayrı bir dert, metroda insan manzaralarını süzüp sakin kalmak ayrı bir imtihan. Kimi fırça atmaya yer arıyor, kimi dünyayı ben yarattım edasında yürüyor. İçimden diyorum, “Ulan şöyle iki tane şamar sallayasım var ama değmez…” Açıyorum telefondan renk eşleştirme oyununu, zihni nadasa bırakıyorum.
Ama asıl mevzu Beşevler’de, taksi durağının arkasındaki bahçede başlıyor. Önümde tavşankanı demli çay, kulakta Gülniyaz Musiki Topluluğu’ndan tekke........
