Öncelikle, meslekte otuzuncu yılını çalışan bir öğretmen olarak bu satırları yazdığımı bilmenizi isterim.

Genç, dinamik, idealist bir öğretmen olarak göreve başladım. İlk yıllarımda çok azimliydim. Gündüz lisede çalışıp gece geç saatlere kadar yüksek lisans derslerine hazırlanır, uyumadan önce kitap okurdum. Zaman çabuk geçti. Doktora tezimi yazdım. Akademisyen olma hayallerim vardı ancak kısmet olmadı. Akademisyen seçimlerinde ne kadar liyakate önem veriliyor, o da ayrı bir konu.

Ancak beni vicdanen rahatsız eden, gecenin bu saatinde gözümden uyku akmasına rağmen bilgisayar başına oturmama sebep olan olay, bugün sabah saatlerinde aldığım bir şiddet haberi.

Öğleden sonra hepimizi üzen ya da hepimizin üzülmesi gereken acı bir haberi sosyal medyadan aldım. On yaşında masum bir yavrumuz hayatını kaybetmişti. Olaydan kısa bir süre sonra yayın yasağı getirildi. Haber bültenlerinde on beş saniyelik bilgi dışında herhangi bir açıklama duymadık. Burada amacın toplumsal infiale yol açmamak olduğunu düşündüm.

Bilmediğim için soruyorum: Her akşam saat dokuz ile on iki arasında birçok kanalda tartışma programları izliyorum. Kimi zaman fon krizi, kimi zaman Arabistan’a asker yollama konusunda uzun uzun tartışmalar yaşandı.

Başakşehir’de yaşanan olaya kimse değinmedi. Bu konuya yer verilmemesinin nedeni yayın yasağı mıdır?

Bir başka deyişle, son bir ay içinde dört farklı okulda şiddet olayları yaşanmasına rağmen bunları görmezden gelmek, yasalara uymak için mi yapılıyor? Samimi olarak soruyorum çünkü bu konuda bilgim yok.

Eğer yasak tartışma programlarını da kapsıyorsa bu konuya çözüm önerisi sunabilecek psikolojik danışmanlarla, (gerçek) akademisyenlerle görüşmeyi düşünen bir Millî Eğitim Bakanımız var mı?

Eğer bir gazeteci olsaydım ve demokrasi görünümlü monarşi ile yönetilen ülkemizde soru sorma hakkı gasp edilmeseydi Sayın Bakanımıza bu soruyu sormak isterdim.

Göreve ilk başladığımda sınıfa girdiğimde tüm öğrenciler ayağa kalkardı. Ben de ceketimi ilikleyip sınıfı........

© Haberton