menu_open Columnists
We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close

Kaderin omuzlarımıza yüklediği değil, insanın kalbimize açtığı yaralar

21 0
02.11.2026

Gece sokağın lambaları altına dökülen sarı yapraklar gibi, ömrümüzden düşüp giden zamanın hesabını tutarız hep. Yollar uzar, karanlık çöker, adımlarımız yorulur. Böyle zamanlarda başımızı kaldırıp gökyüzüne bakar, rüzgârın yönüne ya da yazgının cilvesine sitem ederiz. “Biz hep kaderi, feleği suçladık… Oysa insanlar haindi…”

Ne kadar kolaydır omuzlardaki yükü soyut bir yazgıya, adını koyamadığımız bir feleğe yıkmak. “Kaderim böyleymiş,” deyip işin içinden sıyrılmak insana tuhaf bir teselli verir. Çünkü kader suçlanamayacak kadar uzakta, felek ise hesap sorulamayacak kadar belirsizdir. Soyut bir güce kırılmak, etten kemikten bir insanın ihanetiyle yüzleşmekten çok daha az acıtır canı. O yüzden sığınırız feleğin........

© Haberton