Zordur Haziran’da veda etmek… Bahar bitmiş, yazın en güzel ayıdır Haziran. Baharın miski amber kokusu silinmemiştir daha, kuşlar ayrı bir cıvıldar bu ayda. İnsanın ruhu da ayrı bir açılır bu ay… Ama sen ebediyete intikal etmişsindir.

Gündüzün aydınlığı daha bir şuhtur sanki… Ama sen karanlıktasındır artık. Gündüzün de gece olmuştur.

İnsanlar yaz planları yaparken, senden haber alacaklarını bilmemişlerdir… Birden düşersin gölge gibi üzerlerine. Kimi veda edemediğine yanar, kimi ani gidişine. Yarım bırakmışsındır sevenlerini.

Yapılacak işlerin mi vardı, yetişilecek tasaların mı vardı… Önemi kalmaz artık. Sadece kurulmamış cümlelerinin, bir daha yazamayacak kalemine yanarsın… Arkada kalanlar da senden bir satır okuyamayacaklarına yanarlar ama sen nokta bile koyamadan ruhunu teslim etmişsindir.

Ömrünün her demine ayrı bir anlam yüklemişsindir. Kâh sevinmiş, kâh üzülmüşsündür. Kâh sevindirmiş, kâh üzmüşsündür de… Telafi fırsatın da kalmaz artık ne kendin için ne başkaları için… Bir selam yollayamadan........

© Haberton