Makalenin görüntülü analizi için linki tıklayınız: (Birazdan eklenecek)

(Açıklama: Önceki 13. durağımızda, düşünce sistemimiz olan "Hakikat Meclisi"ni Sadr'dan (hazırlık sınıfından) çıkarıp Fuad'a (yanma odasına) taşımış, orada "Nühâ"nın korumasıyla "Basiret" nurunu elde etmiştik. Şimdi ise bu nurun bizi götürdüğü en derin noktaya, kabuğun içindeki öze, yani "Lüb"be iniyoruz.)

Bir önceki durağımızda (Fuad), Teemmül pistonlarını çalıştırarak sistemi harlamış ve Basiret farlarını yakmıştık. Radar ekranımızda hedefi net bir şekilde görmüş (Ayne'l-Yakin) ve ona kilitlenmiştik. Ancak, yolda bir çukuru "fark etmek" (Basiret) başka, o çukurun derinliğini bizzat tecrübe etmek ve aracın yerle temasını hissetmek (İdrak) başkadır.

Farlar (Basiret) bize yolu gösterir; lastikler (İdrak) ise bizi yola bağlar. Görmek yetmez; erişmek, dokunmak ve kavramak gerekir. Peki bu sistemi kim, nasıl kullanır?

İşte bu noktada sahneye, Kur'an'ın "Ulûl Elbâb" (Öz Akıl Sahipleri) diye tanımladığı "Hakikat Mühendisleri" çıkar. Onlar, Lüb (Donanım), İdrak (Yazılım) ve Riyazet (Kalibrasyon) prensiplerini şöyle işletirler:

1. DONANIM VE KAPASİTE: "LÜB" (MANEVİ TOHUM)

Sıradan akıl kabukla (zahiri sebeplerle) uğraşırken, Ulûl Elbâb cevizin cücüğüne, yani Lüb'be odaklanır. Çünkü Kur'an onlara, kainatın rastgele bir yığın olmadığını, "yerin ve göğün yaratılışında, gece ve gündüzün ardarda gelişinde" [Âl-i İmrân, 190] kodlanmış muazzam bir mesaj olduğunu fısıldar.

Bilimsel Analoji: DNA ve Totipotensi (Zerrede Bütünü Taşımak)

Biyoloji ve genetikte biliyoruz ki; küçücük bir tohum veya bir hücre çekirdeğindeki DNA, aslında o canlının bütün vücudunun (kökünden yaprağına kadar) tüm bilgisini eksiksiz taşır. Buna bilimde Totipotensi (Tam yetilik) denir. Parça, bütünün bilgisini taşır.

2. VERİ İŞLEME VE FİLTRELEME: "SEÇİCİLİK"

Bu muazzam donanıma........

© Habername