Mesulsünüz Ortadoğu yanıyor. İran ile İsrail karşı karşıya. Dünya izliyor. Ama mesele ekranlarda görünen değil. Mesele din değil. Mesele ırk değil. Mesele taraf tabelası taşımak değil. Mesele, zulmün karşısında insan kalabilmek. Zulüm kimden gelirse gelsin zulümdür. Kutsal diyerek kanı meşrulaştıran, kutsalı kirletir. Sessizlik tarafsızlık değildir; sessizlik, zulmün en konforlu gölgesidir. Beş parmağı sağlam olan herkes “dur”, “sus”, “zafer”, “kurtuluş” işareti yapabilir. Ama her parmağın arkasında başka bir niyet saklıysa, o el vicdana değil ihtirasa hizmet eder. Güç sahipleri savaşı başlatır. Ölümü halklar taşır. Yaşlı yöneticilerin bitmeyen hırsları, genç bedenlere kefen olur. Tarih hep aynı imzayı atar. Kan hep masumdan akar. Sığmadı dünyaya üç beş ihtiras sahibi. Savaşınız batsın... Dünya küçük değildi; egoları büyüktü. Ve düşenler… Çocuk. Açlık. Kurşun. Ağlayan anne. Sessiz kalan kardeş. Yorulduk insanların birbirini katletmesinden. Bıktık güç savaşlarının masum bedenlerde sonuçlanmasından. Filistin’e bakın. Doğu Türkistan’a bakın. İran’a bakın. Zulüm coğrafya seçmez. Bomba mezhep sormaz. Kurşun kimlik kontrolü yapmaz. Ateş pasaport incelemez. Engelleyemiyorsak bile susmayabiliriz. Konuşabiliriz. Yazabiliriz. Dua zaten edilmeli. Kalem susarsa, vicdan kurur. Kim neye hizmet eder bilmem. Ama şunu bilirim: Gördüğü hâlde susan, yük taşır. O yük tarihin omzuna değil, insanın ruhuna yazılır. Mesulsünüz. Mesulüz. Vicdanın önünde mesul olmak, hiçbir susturucunun engelleyemeyeceği bir hesaplaşmadır. Unutmamamız gereken şudur: Adalet bir gün kapımızı çalacak tek misafirdir. O gün geldiğinde anlayacağız; savunduğumuz şey başkasının değil, kendi geleceğimizdi. Ruhumuza işlenen izler var. Zaman akıyor. İzler silindi sanılıyor. Ama durduğun yer tarihe kazınıyor. Mesele din değil. Mesele inanç değil. Mesele insan kalabilmek. Ben taraf değilim. Zulüm neredeyse kalbi orada sızlayan bir garip kalemim. Bir garip kelâmım. Dünyanın suçu yok. Dünyayı daraltan, insan doğup insan kalamayan vicdanlardır. Her birinizi saygıyla selamlıyorum.

© Habererk