Ekranlardan biraz uzak duralım diyoruz… Sosyal medyayı kapatalım, haber akışını susturalım… İyi de insan merak ediyor: Biz toplumsal olaylardan nasıl haberdar olacağız?  Dumanla mı? Güvercinle mi? Estağfirullah tövbe... İnsan bazen kendi kendine, “Keşke biraz gamsız olabilseydim,” diyor. Bir saksı bitkisi gibi… Suyu verilsin, güneşi görsün, gerisini düşünmesin. Ama insanız. Düşünüyoruz. Ve galiba en çok da bu yüzden yoruluyoruz. Çünkü düşünce sustuğunda huzur gelmiyor; sadece farkındalık kayboluyor. Bugün bir yanda ekranlarda sürekli değişen gündemler, öte yanda gerçek hayatın ağır ve sessiz meseleleri var. Yıllar önce izin verilmiş, altyapısı kurulmuş yapılar… Sonra bir gün çıkıp “kaçak” deniliyor. Vatandaşın zihninde aynı soru büyüyor: “Madem öyleydi, başta neden izin verildi?” Bir başka yerde sokak hayvanları tartışması… Bir yanda can........

© Habererk