Avrupa siyasetinde son yılların en fazla kullanılan iki kelimesinden biri artık aşırı sağ.Göçün sınırlandırılmasını isteyen parti yükseliyor: Aşırı sağ diyorlar. Avrupa Birliği'nin yetkilerini tartışmaya açan parti yükseliyor: Aşırı sağ. Geleneksel aileyi savunan, güvenlik politikalarını sertleştirmek isteyen veya ulusal egemenliği öne çıkaran siyasi hareket güç kazanıyor: Yine aynı tanımlama.

İtalya'da Giorgia Meloni iktidara gelirken faşizm ve Mussolini tartışmaları yapıldı. Meloni’nin yıllardır süren iktidarına rağmen ırkçı uygulamalar görmüyoruz. Avusturya'da FPÖ seçimleri kazandığında aynı kavram kullanıldı.  Almanya'da AfD yükselirken ülkenin Nazi geçmişine ilişkin benzetmeler yeniden gündeme geliyor. Oysa her muhafazakar aşırı sağcı olmadığı gibi her düzensiz göç karşıtı sivillerin toplama kamplarında cezalandırılmasını ya da gaz odalarına götürülmesini istemiyor.

Solun bir bölümünde uzun süredir şöyle bir refleks var...  Göçün toplumsal maliyetini konuşuyorsanız yabancı düşmanısınız. Entegrasyonun başarısız olduğu mahallelerden bahsediyorsanız ırkçısınız.

AfD'ye oy veren milyonlarca insanın tamamının bir sabah uyanıp Nazi olmaya karar verdiğini düşünmek mümkün ama bunun siyasi analizle pek ilgisi yok Ekonomik durgunluk, enerji maliyetleri, sanayi istihdamındaki endişeler, göç, Ukrayna politikası ve merkez partilere duyulan güvensizlik gibi çok sayıda faktör seçmen davranışını etkiliyor. Son bölgesel seçimlerde ekonomik kaygılar ve hayat pahalılığı da seçmen tercihlerinin önemli nedenleri arasındaydı.

DİL GELECEĞİ İNŞA EDER

Meselenin Türkiye........

© Haber7