Bağ Kurulamayan Yerde Hayat İçeri Çekilir
Canım Kadın,
Bazı kopuşlar gürültülü olmaz.
Ne büyük kavgalar vardır ne de dramatik vedalar.
Sadece içeriden, yavaş yavaş bir çekilme olur.
Hayat, insanın içinden sessizce geri adım atar.
Anne babayla duygusal bağ kurulamadığında,
insan hayata küsmez aslında.
Hayat, insanın içinde yer bulamaz.
Güvenli bir zemin yoktur çünkü.
Tutunacak bir “ilk temas” eksiktir.
Bu eksiklik çoğu zaman yıllar boyunca fark edilmez.
İnsan çalışır, üretir, güler, ilişkiler kurar.
Ama derinde bir yerde,
hep yarım kalan bir temas hissi vardır.
Yakınlık zor gelir,
derinleşmek ürkütür,
kendinle baş başa kalmak huzur vermez.
Çünkü kişi kendisiyle bağ kurmayı,
başkasının aynasında öğrenir.
İlk aynalar bulanıksa,
insan kendini net göremez.
Ne hissettiğini,
neye ihtiyacı........
