Hatta alınan bilgilere göre bazı bölgelerde 4-4,5 lira seviyelerinde konuşuluyor.

Şimdi insan ister istemez soruyor:

Bu parayla üretici ne yapacak?

Tarlasını mı sürecek?

İşçisinin parasını mı ödeyecek?

Yoksa bütün bunları bir kenara bırakıp seneye yeniden aynı umuda mı sarılacak?

İşte asıl mesele burada.

Çünkü biz çoğu zaman domatesin fiyatını konuşuyoruz ama domatesi yetiştiren insanı konuşmayı unutuyoruz.

O domates bir gecede yetişmiyor.

Güneşin altında bekleniyor.

Sonra aylar sonra hasat geliyor.

Ve üretici bütün bu emeğin karşılığında kilosunu 4 liraya vermek zorunda kalıyorsa, burada sadece bir fiyat meselesinden söz edemeyiz.

Burada bir üretim meselesi var.

Bir gelecek meselesi var.

Hatta daha açık söyleyelim:

Çiftçinin tarlaya küstürülmesi meselesi var.

Aldığım bilgilere göre üreticinin bir başka sıkıntısı da ödeme süreleri.

Ürün teslim ediliyor ama paranın alınması bekleniyor.

Bazı üreticiler için bu sürenin iki aya kadar uzadığı ifade ediliyor.

Şimdi kendimizi bir an çiftçinin yerine koyalım.

Ürününü bugün teslim ediyorsun.

Ama paran bugün eline geçmiyor.

Peki senin borçların bekliyor mu?

Elektrik faturası bekliyor mu?

Sadece çiftçinin parası bekliyor.

İnsanın burada sormadan edemediği soru şu:

Üreticinin emeği neden hep en son ödeniyor?

Bu sorunun cevabını birilerinin vermesi gerekiyor.

Çünkü tarım, "Bu yıl ne kadar........

© Haber Ege