Dünya hiç durmadan dönerken insanda beraberinde gidiyor. Yolculuk bitmiyor, ihtiyarlığın şafağı, ak dolu saçlarla beliriyor zamanı geldiğinde hayat yolculuğunda. Ölüm bizi dünyaya olan düşkünlükten ve dalgınlıktan uyandırmadan önce nefsimizle ve aklımızla uyanmamız gerektiği aşikâr bir gerçek.

İtibarlı bir ömür ne güzel bir nasip insan hayatında. Her kapıyı çalabilir insanoğlu ama her kapıdan içeri girmemesi gerekir. Attığı adımlar ve aldığı kararlar ne kadar olumlu olursa zamanla yavaş yavaş o kadar itibarı birikir kişinin seciye heybesinde.

Hayatı yaşarken geçmişi çok sahipleniyoruz bazen geleceği de şımartıyoruz gibi. Ve sanki yaşadığımız an bu bağlamda yetim kalıyor. Adına şimdi dediğimiz anı biraz da öksüz bırakarak geleceğe hazırlığımızı yarım yamalak bırakıyoruz esasen.

Kimine zalimlik........

© Günışığı Gazetesi