UMUDUNUZU TÜKETMELERİNE İZİN VERİRSENİZ, TÜKENİRSİNİZ
Bazen hayat, sanki bütün kapıları aynı anda kapatmış gibi hissettirir.
İnsan öyle anlarda nefes almanın bile ağırlaştığını hisseder; kalbi sıkışır, zihni karışır, sanki hiçbir şey bir daha düzelmeyecekmiş gibi gelir.
Düşünsenize ne kadar çok yaşamışızdır böyle şeyleri, mesela gençlik yıllarımızda üzülüp kahrolduğumuz hayatımızın sonu zannederek yaşadığımız ne çok mevzu sonradan unutulup, tamamen yok olmuştur.
Bir şeyler son bulduğunda, bir kapı kapandığında ya da bir umut kırıldığında, o acının, kaybetmişliğin içinde kalırız.
O an bize sonsuzmuş gibi görünür.
Oysa gerçek öyle değildir.
Hayatın en büyük yanılgılarından biri, içinde bulunduğumuz anın kalıcı olduğunu sanmaktır.
Oysa zaman, hiç durmadan akar. Bugün içimizi parçalayan, uykularımızı kaçıran, gözlerimizi dolduran o sorunlar gün gelir, sadece bir hatıraya dönüşür.
Belki iz bırakır, belki biraz can yakar ama artık bizi yönetemez hale gelir.
Size herşeyi unutacaksınız demek tabiki........
