Bir çocuğun dünyası, gözlerini açtığı evde başlar. İlk kelimeleri orada duyar, konuşmayı orada öğrenir, ilk anlamları orada kurar, ilk duyguları orada öğrenir. Bu yüzden eğitim, sanıldığı gibi okulda başlamaz; eğitimin temeli evde atılır.

Bu temelin en başında, çoğu zaman fark edilmeden şekillenen ve bireyin hayatına yön veren iki temel değer vardır: sevgi ve saygı.

Çocuk, sağlıklı bir şekilde sevmeyi ve büyüklere saygı duymayı ilk olarak ailede öğrenir; kendine, ailesine ve çevresine karşı tutumunu burada geliştirir. Okul öncesi erken çocukluk döneminde bu iki duygu çocuğun karakterine sağlam bir şekilde yerleşirse, üzerine inşa edilecek tüm değerler daha güçlü ve kalıcı olur.

Çoğu zaman gözden kaçırılan bir gerçek var. Anne babalar çoğunlukla kendi bildikleri şeyleri, çocuklarının da doğuştan bildiği gibi bir yanılgıya kapılırlar. Hatta bu yüzdendir ki çocukları hata yaptığında bazıları “Çocuğum bunu nasıl bilmez? Bu hatayı nasıl yapar?” diye şaşırırlar.

Oysa çocuklar, dünyaya hiçbir bilgiyle gelmez. Ne vatanı tanır, ne milleti bilir, ne bayrağın anlamını bilir, ne doğruyu ne de yanlışı bilir… Çocuğun dünyası, kendisine anlatıldığı kadardır. Eğer bazı bilgiler daha ilk çocukluk yaşlarında anlatılmazsa, ileride eksik kalır. Eğer vatana, millete ve bayrağa dair duygular küçük yaşta hissettirilmezse, bu değerler kalpte kök salmaz.

İşte........

© Günışığı Gazetesi