Kentin en göz alıcı ve bir kadar canlı bir cinayetin tanığı bu tarihi mekanın da, dağınık saçlı, uykusuz ve çelimsiz olarak ayakta durmaya çalışıyor. Bir tarafı tanık olduğu yıkım üzerine inşa edilmiş yeni denilen kente bakıyor. Diğer tarafı yıkılan kalabalık belki hafızasını kaybetmiş kentin diğer uzantısına bakıyor.

Elinde bir makineyle sağı solu çeken şapkalı bir genç yanındakine ‘ burası ünlü dört ayaklı minare meydanıdır’ diye muhtemelen rehberlik yapıyor.

Kendi tanımıyla bu ünlü meydanda, ne gencin ne de rehberlik yaptıklarının ilgisini henüz çekememiştir.

Belki ünlü biri değildir ve mühim bir meseleye henüz konu olamamıştır.

Bu yüzden derdi kendisiyledir.

Titrerken, kimdir, burada neden bekliyor, derdi nedir, neden ünlü biri değildir diye kendine sorarken karşısında fotoğraf çeken birden ona dönüveriyor. Ve ormanda avına rastlayan geyik avcısı gibi kendini hazırlıyor.

Belki bu soruyu o da seslice sormuştur ve yeni bir gündem yaratmanın bilincine varmıştır. Ünlü birine rastlamamıştır ama ortada mühim bir meselenin bilincine varmıştır.

Genç ve durumun bilincine erişen adam fotoğraflarını bir bir çekerken bu defa öfkelenemiyor. Çünkü hiçbir zaman resmedilemeye izin vermemiştir.

Belki öfkesi kentin yıkıntılarına sinmiştir.

Belki de değişen , değiştirilen , yıkılan, yakılan, taş üstünde taş bırakılmayan , ve........

© Güneydoğu Ekspres