Ankara, 7-8 Temmuz’da düzenlenen 36’ncı NATO Devlet ve Hükûmet Başkanları Zirvesi için adeta yeniden doğdu.

Sadece iki günlük bir toplantı için…

Evetevet, yanlış duymadınız. İki günlük bir toplantı için. Günler öncesinden yollar kapatıldı. Ağır tonajlı araçların şehre girişi yasaklandı. Asfaltlar yeniden döküldü. Kaldırımlar tek tek temizlendi. Boyası dökülmüş apartmanların cepheleri elden geçirildi. Kötü görünen yerlerin önüne brandalar çekildi. Refüjler düzenlendi, otlar biçildi, kaldırımlar yıkandı. Ankara, iki günlüğüne başkent olmaktan çıkıp adeta vitrine konulan örnek şehir oldu. İnsan ister istemez düşünüyor…Demek ki oluyormuş.

Asfalt dökülebiliyor, kaldırımlar birkaç günde düzeltilebiliyormuş. Demek ki çöpler toplanabiliyor, otlar biçilebiliyor, duvarlar boyanabiliyormuş. Yani mesele imkân değilmiş…Meğer mesele misafirlermiş.

Yıllardır bu şehirde yaşayanlar ise galiba hâlâ ‘ev halkı’ sayıldığı için idare edebilecekleri düşünülmüş.

Hani eve çok önemli misafir gelir de yıllardır kapısı açılmayan salonun dokunulmamış perdeleri yıkanır, koltukların üstü silinir, kırık vazo tamir edilir, üzerien basılmamış halının örtüsü kaldırılır ya…Bizim şehirlerin hikâyesi de tam olarak bu. Misafir gelmeden önce salon pırıl pırıl. Odanın kokusu spreyle güzelleştirilir, annelerin çeyizinde bekletilen fincanlar çıkartılır ve kahveye hazır hale getirilir. Misafir gidince hayat yeniden antrede devam.

Peki neden sadece yabancı devlet başkanları geleceği zaman? Bu şehirde her gün insanlar yaşamıyor mu?

Çocuklar........

© Güneydoğu Ekspres