Η μνήμη δεν είναι στατική

Κάθε φορά που το ημερολόγιο δείχνει 1η Μαΐου, η Formula 1 μπαίνει σε μια ιδιότυπη κατάσταση. Είναι η μέρα που η ταχύτητα υποκλίνεται στη σιωπή και η τεχνολογία στην ανάμνηση. Πέρυσι, τέτοια μέρα, επιχείρησα να εξηγήσω πώς η τραγωδία έχει την ιδιότητα να λειτουργεί ως ένας συμπαντικός «διακόπτης» που παγώνει τον χρόνο, προστατεύοντας τον ήρωα από τη φθορά της καθημερινότητας, της αποτυχίας ή των γηρατειών. Σήμερα, 32 χρόνια πια μετά από εκείνο το μεσημέρι στην Ίμολα, η ανάγκη μας να επιστρέφουμε στον Άιρτον Σένα απαιτεί μια ίσως ακόμα πιο διεισδυτική ματιά. Δεν αρκεί πλέον να λέμε ότι ο χρόνος πάγωσε. Πρέπει να αναρωτηθούμε τι συμβαίνει μέσα σε αυτό το πάγωμα και πώς μια εικόνα που θα μπορούσε -ή θα έπρεπε- να έχει ξεθωριάσει, καταφέρνει να παραμένει πιο ζωντανή από........

© gazzetta