Daniel Bell gibi düşünürler ideolojilerin sonunun geldiğini iddia etseler de ideolojiler dönüşerek veya farklı formlarda varlıklarını sürdürüyorlar. Örneğin milliyetçilik akımının ulus devletlerin oluşma sürecinin bir tezahürü olduğunu ve globalleşen dünya ile anlamsız hâle geldiğini ifade etsek de bırakın zayıflamasını toplumsal karşılığının güçlendiğini söyleyebiliriz. Özellikle Avrupa’daki –her ne kadar söylem&eylem bütünlüğü olmasa da– ırkçı partilerin yükselişi de buna işaret ediyor. Sağ ve sol ideolojiler için de bir dönüşüm söz konusu... Sağ, ahlaki kaygılardan ari kapsama alanını genişleterek varlığını sürdürürken sol daha çok çağın dinamiklerine uygun bir kimlik arayışı içerisinde…

Teknik olarak karşılık bulmak zor olsa da ahlaki kaygı, toplumsal vicdanı yönlendirmesi açısından çok önemli. Çünkü teknik analiz yapılamadığı hâllerde, özellikle toplum vasatı için ahlaki yargılar devreye giriyor. Türkiye’de günümüzde sol muhalefetin bir blok olamamasını biraz da bu ahlaki yargılarda aramak gerekiyor.

19 Mart süreciyle başlayan siyasi atmosferde otokrasinin muhalefeti bölme girişimleri hız kesmeden devam ediyor. Bunu yaparken de yargı başta olmak üzere elindeki enstrümanları bu orantısız savaş uğrunda acımasızca kullanıyor. Bu artık her vatandaşın kolaylıkla tespit ve teşhis edebildiği bir realite... Ve bunun en rahatsız edici tezahürlerinden birisi de güdülenmiş iradesiyle parti değiştiren ve iktidar partisi saflarına katılan siyasiler... Peki, sol muhalefet yeterince özeleştiri yapıyor........

© Gazete Pencere