Anne babalar çocukları için her zaman en iyisini ister. Daha iyi bir eğitim alsınlar, iyi arkadaş çevreleri olsun, güçlü bir geleceğe sahip olsunlar diye büyük çaba harcarlar. Günümüz dünyasında ebeveynlik çoğu zaman bir yetiştirme yarışına dönüşmüş durumda. Kurslar, ödevler, ekranlar, yoğun çalışma temposu derken aile içinde geçirilen zamanın niteliği bazen fark edilmeden azalabiliyor. Oysa çocukların ruhsal gelişiminde en büyük etkiyi bırakan şey, maddi imkânlardan çok duygusal bağlardır.

Yıllar sonra çocuklar hangi oyuncağın alındığını ya da hangi kıyafetin giydirildiğini çoğu zaman hatırlamaz. Ama korktuğunda yanına gelen bir ebeveyni, başarısız olduğunda yargılanmadan dinlenmeyi ya da üzgünken sarılınmayı unutmaz. Çünkü çocuk zihni detaylardan çok hisleri kaydeder. Çocukluk, insanın duygusal hafızasının en güçlü şekilde şekillendiği dönemdir.

Bir çocuğun kişiliği sadece söylenen sözlerle değil, evin duygusal atmosferiyle de oluşur. Sürekli eleştirilen bir çocuk zamanla kendisini yetersiz hissetmeye başlayabilir. Duyguları........

© Gazete İpekyol