Her bayram aynı temennileri dile getiriyoruz:

Savaşlar bitsin, çocuklar ölmesin, kadınlar öldürülmesin…

Peki bu sözlerin gerçekleşmesi için gerçekten ne yapıyoruz?

Bir zamanlar içi heyecanla doldurulan bir kavramdı bayram.

Çocukluk hatıralarının, kapı kapı dolaşan tebessümlerin, kalabalık sofraların ve içten kucaklaşmaların günüydü.

Bugün ise bayramı; savaşların, ölümlerin, haksızlıkların, merhametsizliklerin ve en çok da tepkisizliğin gölgesinde karşılıyoruz.

Olumsuz konuşmak istemesek de gerçek değişmiyor. İyileşmeyen bir toplumun yaralarını her geçen gün daha fazla görüyoruz. Elbette kötülük yeni değil; insanlık tarihi boyunca iyilikle birlikte var oldu. Ancak bugün kötülüğün bu kadar görünür ve yaygın olması insanı ister istemez düşündürüyor.

Belki de en büyük hatamız, sorumluluklarımızı sürekli........

© Gazete İpekyol