İnsanlığın belki de en eski ama en çok unuttuğu iki büyük erdem. Birbirine sırtını dönen toplumların, sertleşen dillerin, öfkeyle büyüyen kalabalıkların içinde bugün en çok eksikliğini hissettiğimiz şeydir aslında sevgi. Çünkü sevgi yalnızca bir duygu değildir; insanı insan yapan vicdanın, merhametin ve paylaşmanın en güçlü halidir. Hoşgörü ise o sevginin hayata yansımış biçimidir. Kendinden olmayana da yaşam hakkı tanımak, farklı düşünene tahammül göstermek, kırmadan konuşabilmek, dinleyebilmek ve anlayabilmektir. Bugün etrafımıza baktığımızda insanların birbirine ne kadar kolay kırıldığını görüyoruz. Bir selamın eksildiği, tebessümün azaldığı, insanların birbirini dinlemek yerine susturmaya çalıştığı bir çağın içindeyiz. Oysa Anadolu insanının mayasında sevgi vardır. Bir tas çorbayı bölüşmek vardır. Komşusunun derdiyle dertlenmek vardır. Düğünde birlikte halay çekmek, cenazede aynı acıya omuz vermek vardır. Çünkü bu toprakların gerçek zenginliği ne altındır ne beton yığınlarıdır; insan........

© Gazete Gerçek