Can Yücel'in o güzel şiirini, İşçi Marşı'nın sözlerini bilmeyeniniz var mıdır bilmiyorum. İlk beş dizesini yine de hatırlatayım: Hava döndü işçiden işçiden esiyor yel Dumanı dağıtacak yıldız-poyraz başladı Bahar yakın demek ki mevsim böyle kışladı Bu fırtına yarınki sütlimanlara bedel Hava döndü işçiden, işçiden esiyor yel Samsun'un Atakum Belediyesi'nde de yel günlerce işçiden esti ve küçücük bir çadır, koca bir kentin vicdanına dönüştü. Altı ay boyunca maaşlarını alamayan işçiler, önce bekledi. Sonra kendi aralarında örgütlendi. Sendikaları vardı ama aylardır susuyordu. Sonunda işçiler kendileri inisiyatif aldı ve Atakum İşçi Dayanışması dediler kendilerine. Hemen ardından da belediyenin kapısına maaş nöbetini kurdular. Günlerce durdular o kapıda. Seslerini duyurmak için eylemler yaptılar. Sonra beş işçi bedenlerini ortaya koyarak açlık grevine başladı. Çünkü artık bekleyecek halleri kalmamıştı. Mesele yalnızca maaş değildi çünkü. Mesele, emeğin karşılığının verilmemesiydi. İşçiler nihayet cuma günü gece yarısında mücadelelerinin sonucunu aldı. Maaşlar hesaplara yattı. Yani haklarını mücadele ederek almayı başardılar. Ama ben Atakum'daki asıl kazanımın, banka hesabına yatan paradan çok daha büyük olduğunu düşünüyorum. Çünkü işçiler bir şeyi daha gördüler ve herkese de gösterdiler. Birlikte hareket edildiğinde sağır........

© Gazete Gerçek