Cartel de venta de piso en una farola. / Noelia Souto

Lembro Compostela cando internet aínda non cambiara o mundo e os farois falaban. Malia que os paxariños procuraban mellores predios nos que criar a súa prole, aquelas árbores metálicas aínda non invadidas polos leds facían horas extras non remuneradas como publicistas e dende elas voaban mensaxes. 

A súa era unha conspiración de Mercurios encantados de faceren de carteiros entre mortais, nun sistema alternativo de intercambios, un dixomedíxome de douche e dásme. Quen soubese ler accedía, mentres camiñaba, a un mundo paralelo de servizos, profesionais e, sobre todo, inmobiliarios. Aínda o turismo non consumara a súa........

© Faro de Vigo