Yeni Partinin “Ortak gelecek için” başlığını taşıyan programı, geçtiğimiz günlerde açıklandı. Programda Yeni Partinin “Türkiye’de siyaseti, iktidarı, hayatın işleyişini ve Türkiye’nin kaderini değiştirmek için” yola çıktığı ve önceliğinin “Devletin işleyişini, ekonominin önceliklerini, siyasetin dilini ve iktidarla yurttaş arasındaki ilişkiyi değiştirme iradesi” olduğu vurgulanmıştı.

Programda, kuvvetler ayrılığına dayalı parlamenter sisteme dönülmesi, kayyım uygulamalarına son verilmesi, Kürt meselesinde kalıcı çözümün demokratik, eşitlikçi ve katılımcı bir zeminde sağlanması, İstanbul Sözleşmesi’ne dönülmesi, kadına yönelik şiddet ve ayrımcılıkla pozitif ayrımcılık ve kota uygulamalarını da içeren yöntemlerle mücadele edilmesi, cemevlerinin ibadethane statüsünün yasal güvenceye kavuşturulması, vergi sisteminin yeniden düzenlenmesi gibi olumlu noktalar dikkat çekiyor. Ancak programda, ‘Türkiye’nin NATO’daki etkinliğinin artırılması’ gibi bu niyetlerle çelişki halindeki yaklaşımlara da yer veriliyor.

Yeni Parti tüzüğü de yenilikler içeriyor: Aday belirlenirken ön seçim yapılması, yüzde 50 cinsiyet ve yüzde 25 gençlik kotası uygulanması, ön seçim ve aday yoklaması yöntemlerine başvurulmaması halinde bir kişinin en fazla üç dönem üst üste milletvekili, belediye başkanı, belediye meclisi üyesi veya il genel meclisi üyesi seçilebilmesinin hükme bağlanması, en az bir seçim çevresinin aday listesinin ilk sırasında engelli bir adaya yer verilmesi gibi başlıklar öne çıkıyor.

Bunların olumlu gelişmeler olduğuna şüphe yok. Ancak, bir bütün olarak programa bakıldığında yaşanan krizin yapısal derinliğinin yeterince kavrandığını ve dönemin ruhuna uygun bir hazırlığın yapıldığını söylemek mümkün değil. Yeni Parti programında kaleme alınan çözüm önerileri, ülkenin en önemli sorununun ‘temsil krizi’ olduğu algısını yaratıyor.

Türkiye’de yaşanan sadece bir temsil krizi değildir

Siyaset bilimciler, bir ülkede temsili demokrasinin düzeyini ölçmek için seçmen katılımına, parti........

© Evrensel