Kürt meselesi üzerine yürütülmekte olan süreç, siyasal alanda ciddi tartışmaları tetiklemeye devam ediyor. Ana akım medyada daha çok Türk milliyetçilerinin tepkileri üzerinden yapılan yorumlar yer buluyor. Çoğunlukla MHP’nin aldığı koçbaşı tutum sonrasında kendine o hatta yer açmaya çalışanların ve merkez soldaki “ne şiş yansın ne kebap”çıların sesleri duyuluyor. 

Oysa yeteri kadar haberleştirilmemesine rağmen en hararetli tartışmalar, konuya devletin bekası yerine Kürt halkının temel hak ve özgürlükleri açısından yaklaşıp, bu bağlamda kaygılananlar arasında yaşanıyor. Ancak sürecin yönetiminin devletin mutlak kontrolünde tutulduğu, içerik ve ilerleyişe ilişkin bilginin ısrarla saklandığı, belirsizliğin egemen kılındığı bir atmosferde yapılan yorumların diyalektik faydası sınırlı kalıyor. Planlar henüz siyasal hayata geçirilip, gidişat somut olarak şekillenmediği için aktörlerin ideolojik tutumlarına, niyetlerine ve tahminlere dayandırılan yorumlar, sürecin doğuracağı sonuçlara ilişkin farklı düşüncelere sahip olanların sabit fikirlerini gözden geçirmelerine yetmiyor.

Bu arada devlet tarafından “Terörsüz Türkiye” olarak tanımlanan projenin Türkiye’de demokratikleşmeye katkısı olacağına inanmayanların sayısı da giderek artıyor. Muhalefete yönelik ağır baskı ortadayken, Kürt özgürlük hareketinden uzun yıllardır hapis yatanlar tahliye edilmezken, ‘kent uzlaşısı’ davasında tutukluluk halleri devam ederken, sürece şüpheyle yaklaşanlar görüşlerini çeşitli biçimlerde ifade ediyor.

‘Çerçeve Yasa’nın hapisten çıkacak ya da ülkeye geri dönecek olan PKK’lilerin siyaset yapmasını kurul kararına bağlayışı, ‘Adli ve Hukuki İşler’, ‘İzleme ve Tespit’ ile ‘Sosyal Uyum ve Bütünleşme’ alt komisyonlarının bürokratlardan oluşturulması, her alanda tersine bir yönelim yaşanırken bu bağlama sıkıştırılmış bir demokrasi vaadinin güven vermeyişi, süreç yönetiminin merkeziyetçi yapısı ve güvenlikçi zihniyeti, yapılan eleştirilerin odağında yer alıyor.

Öte yandan, nesnel kaygılara dayandırılan........

© Evrensel