Galatasaray’ın Şampiyonlar Ligi serüveni 1993’te Manchester United’a karşı başladığında futbol bambaşka bir şeydi. Premier League yeni kurulmuştu fakat bugünkü hükümranlığından çok uzaktaydı. Şampiyonlar Ligi yeni kurulmuştu ama formatı daha masumdu ve sadece şampiyonların katıldığı bir turnuvaydı. Bosman Kuralları henüz yürürlüğe girmemiş ve dünya futbolu kökünden değişmemişti. Türk futbolu, 1989’da Galatasaray’ın Şampiyon Kulüpler Kupası’ndaki yarı finali bir istisna oluştursa da Avrupa’yla rekabet edecek seviyede görülmüyordu. Yalnızca bir yıl önce oynanan dünya kupası eleme grubunda milli takım San Marino’yu deplasmanda yenemiyor, evinde ise son 5 dakikada attığı gollerle ancak yenebiliyordu. Aynı grupta İngiltere’ye karşı oynanan maçları ise deplasmanda 4-0, evinde 2-0 kaybediyordu. Kısa süre içinde başlayacak “rönesans” o günlerde de futbolumuzda dipten gelen bir kıpırdanma olduğunun kanıtı olacaktı ama henüz kimse bunun farkında değildi.

Ta ki 20 Ekim 1993’te Old Trafford’da Manchester United’a karşı çıkılan maça kadar. O maçı hatırlayanlar ya da YouTube’dan 90 dakikasını açıp izleyenler için 3-3’lük sonuç, oyunun kendisinden daha az şaşırtıcıdır. İngiliz futbolcular elbette daha atletik ve güçlüdür. Ama Suat Kaya ve Tugay Kerimoğlu’ndan oluşan orta saha merkezi, Kubilay Türkyılmaz, Arif Erdem ve Hakan Şükür’ün oluşturduğu hücum hattı fark yaratan teknik kabiliyetlere ve kıvraklığa sahiptir. Bu, yani futbolun çeperindeki bir ülkenin futbolcularının futbolun merkezindeki bir şampiyon kulübün oyuncularına, hem de deplasmanda bu kadar teknik üstünlük sağlayabileceği o maça kadar tahmin edilemezdi. Üstelik bu profilde oyuncular sadece Galatasaray’da değil, milli takım havuzunda da fazlasıyla mevcuttu… O günden........

© Evrensel