“Bu küçük bir ayaklanma değil, tam anlamıyla bir devrim gibi.” Dünya gericiliğinin bayraktarı Trump, Fransa’da olup bitenleri böyle değerlendiriyor. O bunun nedenlerini hiç düşmanlığını saklamadığı göçmenlere bağlıyor. Elbette ülkeleri Trump gibilerinin devletleri tarafından yakılıp, yıkılan, kopup geldikleri ülkelerde de dışlanmaya, ayrımcılığa ve ırkçılığa maruz kalan göçmenlerin de bu eylemlere katılmalarında daha doğal ne olabilir? Ama sorun onlar değil ve sorun gerçekte çok derinlerde. Avrupa’nın ve dünyanın diğer coğrafyalarında yaşananlar, yaklaşık yarım asırdır işçi ve emekçilerin üzerinde uygulanan, neredeyse son 20 yıldır da zirveye ulaşmış olan ekonomi politikalarına duyulan tepkinin isyana dönüşmesidir. Genel olarak neoliberal politikalar olarak adlandırılan bu politikalar hemen hemen her ülkede aynı reçetelerle uygulandı. Özelleştirme saldırısı eğitimi, sağlığı, ücretleri, sosyal hakları budadı, işçi ve emekçiler için yaşamı ve çalışma koşullarını çekilmez hale getirdi. İşçi ve halk hareketleri zaman zaman yükselen bir mücadele ve direnişe geçmesine karşın, bu büyük sermaye saldırısını bazen duraklattı, ama püskürtemedi. Direniş ve mücadelenin zayıfladığı, geri çekildiği her an, her ülkede farklı adları olan, ama uygulamaları aynı olan iktidarlar saldırılarını kaldıkları yerden sürdürdüler. Kuşkusuz farklı ülkelerde hareket farklı sorunları öne çıkarabiliyor, ama zemin genel olarak bu.

Ama sürüle sürüle duvara yaslanmak zorunda kalanlar, artık daha geriye gidemeyecek olanlar şimdi ileriye gitmeye karar verdiler. Bu nedenle de bugün geçmiştekilerden daha yaygın, daha köklü bir karşı saldırıya geçtiler. Fransa’da, İtalya’da, İspanya’da, Belçika’da, Arnavutluk’ta, Hindistan’da, Arjantin’de vb. ülkelerde ortaya çıkan mücadelelerin kalkış noktaları işte bu zemindir. Bu mücadeleleri sadece göçmenlere vb. bağlamak, sokağa çıkanların ana gövdesini bunların oluşturduğunu söylemek ise tek kelime........

© Evrensel