Bazı sözler vardır ki sadece mahkeme tutanaklarına geçmez; insanın kader defterine yazılır. 

Yalancı şahitlik işte tam da böyle bir sözdür. Bir insanın ağzından çıkan bir cümle, bazen bir hayatı karartır; bazen de adaletin terazisini bozar.

Ama unutulmaması gereken bir gerçek vardır: 

Bu dünya yalnızca bu dünyadan ibaret değildir. İnsan için bir de hesap günü vardır. Ve o gün hiçbir söz kaybolmaz, hiçbir haksızlık unutulmaz.

Kur’ân-ı Kerîm’de şöyle buyrulur:

“Kim zerre kadar hayır işlemişse onu görür. Kim de zerre kadar şer işlemişse onu görür.”

Bir başka ayette ise müminlere açık bir uyarı yapılır:

“Yalan sözden kaçının.”

Bu kadar açık bir emre rağmen insan bazen ne yapıyor? 

Üç beş kuruşluk menfaat için doğruluğu terk ediyor. Makam uğruna, koltuk uğruna, çıkar uğruna gerçeği eğip bükebiliyor. 

Oysa insanın kaybettiği para değildir; karakteridir.

Peygamber Efendimiz yalancı şahitlik konusundaki tehlikeyi anlatırken sahabeye üç kez şöyle sorar:

“Size büyük günahların en büyüğünü haber vereyim mi?”

“Allah’a ortak koşmak ve anne babaya asi olmak.”

Bir süre sonra doğrulur ve şöyle der:

“Dikkat edin! Bir de yalancı........

© Enpolitik