Yaşam hızla akıp gidiyor. Dijital dünya da hızla ilerliyor. Jeton kulübeli telefonlardan cep telefonlarına ve robotik uygulamalara varan süreçte, bir tek şey değişmedi. Vatandaşın alım gücü ve geçim sıkıntısı. Her geçen gün artıyor.

Çocukluğumu hatırlıyorum. Hanede bir tek kişi çalışıp altı hatta sekiz nüfusa dahi aldığı maaşıyla bakabiliyor, mutfak masrafından Pazar alışverişine hatta ayda bir ailecek bir lokantada yemek de yenebiliyor ve yılda bir kez tatile de gidilebiliyordu.

Günümüzde bunların hiçbirini yapamıyor birçok hane. Emekli, asgari ücretli, gaziler, dul ve yetimler, engeliler, 65 yaş üstü aylığı alanlar, bir ay boyunca geçinemiyor. Maaşı yetmiyor ve zor günler geçiriyor.

Emekliler, en düşük maaşı 23 bin 552 lirayla açlık ve yoksulluk sınırı altında, ağır şartlarda yaşam mücadelesi veriyor. Kiraların büyükşehirlerde ortalama 45 bin lirayı aştığı, Türk-İş’in açıkladığı Ağustos ayı açlık sınırı 37 bin 388 lira, yoksulluk sınırı ise 121 bin 786 liraya ulaştı. Mutfaktaki enflasyon ise aylık oran yüzde 1,21, yıllık oran yüzde 37,90 olduğu dikkat çekiyor.

Emekli tazminatıyla ev almak hayal oldu

Bundan 20 yıl öncesinde emekli olan yakınlarımın ;” Yıllarca prim ödeyip çalışarak, tazminatımla aldığım, başımızı sokacak bir evimiz oldu.”  cümlelerini mutlulukla söylediklerini hatırlıyorum. Bununla da kalmayıp, aylık faturalar, mutfak, çarşı, Pazar, market alışverişi, yılda bir kez ailecek tatile gider, arada bir bulunduğu şehirde hafta sonları,  yakın akrabalarla birlikte yemeğe gidilir ve yine cebinde emekli maaşından paran kalırdı. Şimdi öyle mi.!

Emekli, 23 bin 552 lira maaşla, bir ay geçinmeye mecbur........

© Ekonomim