Uzun yıllar boyunca ekonomi dünyasında neredeyse tartışmasız kabul edilen bir varsayım vardı: Bir ülkenin nüfusu genç ve hızla artıyorsa, o ülkenin ekonomik geleceği de parlaktır.

Daha fazla genç nüfus; daha fazla çalışan, daha fazla üretim, daha fazla tüketim, daha yüksek vergi geliri ve sonuç olarak daha güçlü ekonomik büyüme anlamına geliyordu.

20. yüzyıl boyunca bu yaklaşım büyük ölçüde doğruydu. Özellikle gelişmekte olan ülkeler için “demografik fırsat penceresi” kavramı ekonomik kalkınmanın temel dinamiklerinden biri olarak kabul edildi.Fakat son yıllarda dünya ekonomisi ilginç bir paradoks üretmeye başladı.

Bazı ülkeler hızla yaşlanıyor, doğum oranları tarihi dip seviyelere geriliyor, nüfus küçülmeye başlıyor ama buna rağmen ekonomik olarak güçlü kalmaya devam ediyorlar.

Bu tablo önemli bir soruyu gündeme getiriyor:

Ekonomik büyüme için gerçekten kalabalık ve genç bir nüfus şart mı?

Yoksa 21. yüzyılda oyunun kuralları değişiyor mu?

Klasik ekonomik teoriye göre nüfus artışı büyümenin doğal motorudur. Çünkü genç nüfus iş gücünü büyütür.

Çalışan sayısı arttıkça üretim kapasitesi yükselir. Gelir artışı tüketimi artırır. Artan tüketim şirket yatırımlarını teşvik eder. Devlet daha fazla vergi toplar.

Ekonomi kendi içinde büyüyen bir döngü yaratır.

Bu nedenle özellikle 1990’lardan sonra Hindistan, Brezilya, Endonezya ve Türkiye gibi genç nüfusa sahip ülkeler geleceğin ekonomik yıldızları olarak görülüyordu.

Ancak teori ile gerçek hayat her zaman aynı ilerlemiyor. Bu konudaki en ilginç örnek kuşkusuz Japonya.

Japonya’nın nüfusu 2010 yılından bu yana sürekli küçülüyor.

Birleşmiş Milletler verilerine göre ülke nüfusu 15 yılda yaklaşık 5 milyon kişi azaldı.

Doğurganlık oranı ise kadın başına 1,2 seviyelerine kadar gerilemiş durumda. Normal ekonomik teoriye göre Japonya’nın ciddi büyüme sorunu yaşaması beklenirdi.

Ancak Japonya bugün yaklaşık 4 trilyon dolarlık ekonomisiyle dünyanın en büyük ekonomileri arasında kalmaya devam ediyor.

Kişi........

© Ekonomim