Toplumsal ayrışmanın derinleşmesi; popüler kültür olarak adlandırılan, esası standartlaştıran, düşünmeye ket vuran, hazla tüketime sunulan “kültür endüstrisi”nin kitle toplumunu eleştirel düşünmekten alıkoyması; sosyal adaletin zayıflaması ile ekonomik sermayenin dağıtımındaki sorunların büyümesi; eğitimin – ve eğitimcinin - itibarsızlaşması; belirsizlik ve kaygı ortamı… Elbette bu listeye eklenebilecek görüşlere saygıyla belirtelim: Gözümüzün tam önünde olan gerçek şudur - bireylerin toplumla olan bağlarının kopması, yalnızlaşması, şiddete yönelmesi durumu, günümüz sanayi-teknoloji toplumlarının karşı karşıya olduğu ağır bir sistem sorunudur. Üstelik gün geçtikçe hızlanan sanal iletişimin uzakları yakınlaştırdığından belki de daha fazla, bireyleri - özellikle pandemiyle birlikte gençleri - yalnızlaştırması ve aile-toplum bağlarından uzaklaştırması da sorunsala eklenmiştir. Yaşadığımız şiddet olaylarını münferit değil, kurumları ve üst gerçekleriyle bütünsel, sistem düzeyinde ele almalıyız.

Politika yapıcılara açık mesaj: Odak noktamız, zayıflayan ekonomik sermayeden çok daha temel olan sosyal sermaye ve etik değerler olmalıdır. Bireyin toplumsal yapıyla kurduğu bağın işlevselliği ile kolektif bilincin yeniden güçlendirilmesi acil bir gerekliliktir. İyileşmek için gelin, ortak aklımıza, ithal edilmemiş öz değerlerimize sahip çıkalım!

Toplumsal bağı güçlendiren, bireyleri ortak zeminde buluşturan birleşik akıl ve ortak bilinç,........

© Ekonomim