Sosyal tansiyonumuz çok hem de yükseldi. Eğitim de bundan payını alıyor. Ekonomik sıkıntılar, işsizlik, felaketler, siyaset, krizler ve sürekli ötelenen hayaller ya da çok daha farklı nedenler. Herkesin gerekçesi değişik. Ortak paydamız öfke!..

Hemen herkes patlamaya hazır bomba gibi. En sıradan sorunlarda bile adeta öfke nöbeti geçiriyoruz. Adeta kinle, öfkeyle besleniyoruz.

Eleştiriyi, hakareti, nasihatı seviyoruz ama asla empati yapmıyoruz!

Eleştirilmeye asla tahammülümüz yok.

Çocuklarımızı başkaları ile kıyaslamaya, sınavlarla onları değersizleştirmeye bayılıyoruz.

Ebeveynler ve kurumlar olarak hep haklıyız, kabahatli olan hep başkaları!

Tolerans söz konu olduğunda da durum farklı değil.

Karşımızdakilerden beklediklerimiz hoşgörüyü, önce kendimiz göstersek sorun büyük ölçüde çözülecek ama gel de anlat…

En büyük erdemlerden birisi de sabır ve hatadan geri dönmek ama onları da rafa kaldıralı çok oldu.

Eğitimde nasıl sınavların esiri haline geldiysek, yaşamda da kin........

© Eğitim Ajansı