Türkiye eko­nomisinin son beş yılına damga vuran en temel dinamik, hiç kuşkusuz fi­yat endeksle­rindeki hare­ketlilik ve bu endekslerin bir­biriyle olan kar­maşık etkileşimi oldu.

TÜİK tarafından paylaşılan Ocak 2026 verileri ve geriye dö­nük raporlar; Yurt İçi Üretici Fiyat Endeksi (Yİ-ÜFE), Tü­ketici Fiyat Endeksi (TÜFE) ve Hizmet Üretici Fiyat En­deksi (H-ÜFE) arasındaki ilişkinin, sadece rakamlar­dan ibaret olmadığını, top­lumsal refah ve üretim sür­dürülebilirliği üzerinde be­lirleyici bir rol oynadığını gösteriyor.

Son beş yıla baktığımızda, özellikle 2021 yılının ikin­ci yarısından itibaren küre­sel tedarik zinciri kırılma­ları ve döviz kuru hareket­leriyle tetiklenen maliyet yönlü bir enflasyon baskısı­nın ekonomiyi şekillendirdi­ğini görüyoruz. 2024 ve 2025 yılları, bu baskının hem mal üretiminde hem de hizmet sektöründe nasıl kökleştiği­ni anlamak açısından kritik veriler sunmaktadır. 2024 yılı Ocak ayında TÜFE yıl­lık d,86 seviyesindeyken, Yİ-ÜFE’nin D,20 düze­yinde seyretmesi, o dönemde üretici maliyetlerinin tüke­ticiye yansıma hızındaki de­ğişkenliği ortaya koymuştu.

Ancak asıl yapısal dönü­şüm 2025 yılında yaşandı. 2025 yılının Aralık ayı iti­barıyla Hizmet Üretici Fi­yat Endeksi (H-ÜFE) yıl­lık 5,11 artış göstere­rek, hizmet sektöründeki fiyat katılığı ve maliyet ar­tışının sürdüğünü kanıtla­dı. Bu dönemde konaklama ve yiyecek hizmetlerinde­ki 5,46’lık, gayrimenkul hizmetlerindeki A,21’lik yıllık artışlar, hizmet enflas­yonunun genel endeksi nasıl yukarı çektiğinin en somut kanıtlarıdır. Üretim tarafın­da ise Yİ-ÜFE, enerji mali­yetlerindeki normalleşme ile daha hızlı bir gerileme eğilimine girmişti.

Fiyat endeksleri arasında­ki ilişkiyi analiz ettiğimiz­de, geleneksel olarak üreti­ci fiyatlarının (Yİ-ÜFE)........

© Dünya