Üç yıl önce Betam saha çalışma­sına dayalı bir fındık araştır­ması gerçekleştirmişti. Araştırma­nın en önemli bulgusu verimliliğin fındığın geleceği açısından haya­ti önemde olduğuydu. Öte yandan bu araştırma sayesinde Karadeniz­lilerin fındık tutkusuna da birinci elden şahit olmuştuk. Öyle bir tut­ku ki özellikle verimin düşük oldu­ğu fındık bahçelerinden elde edilen kazanç verilen emeğe değmese bile fındıktan vazgeçmiyorlar.

Tutkunun hesap kitabın önüne geçmesi en yüksek eğitim seviyesine sahip bahçe sahipleri için de geçerli. Mensup olduğum Bahçeşehir Üni­versitesinden Ordulu bir meslekta­şım tipik bir örnek. Her yıl ağustos ayında ürünün toplanmasını ve sa­tışını şahsen organize eder. Bu mes­lektaşıma geçen perşembe yemek­te rastladım. Sohbet sırasında “bu yıl fındıkta durum nedir?” diye sor­dum. Tereddütsüz “gübre fiyatları o kadar arttı ki herhalde zarar edece­ğim” dedi ve “bahçeyi sat o zaman” dememi beklemeden “ama bahçeyi asla satmam” diye ekledi.

Gübre fiyatlarında dudak uçuklatan artış

Gübre fiyatlarından şikâyet aklı­ma takılmıştı. Geçen cumartesi bu haftanın yazı konusu için TÜİK’in yeni yayınladığı istatistikleri göz­den geçirirken Tarım Girdi Fiyat Endeksinin (GFE) Mayıs verileri­nin yayınlandığını gördüm. Gübre ve toprak geliştiriciler kaleminde yıllık fiyat artışı yüzde 63,6 ile diğer girdilerin çok üzerindeydi. Gübre fi­yatını Enerji ve Yağlayıcı fiyatlarındaki artış takip ediyor ama bu kalemde artış yüzde 40,7’de kal­mış. GFE’de yıllık artış ise yüzde 36,7. Diğer tüm girdi kalemlerinde artış­lar bu oranın altında. Kı­sacası gübrede enflasyon tarım girdi enflasyonunu önemli ölçüde yükselten bir etken.

Bu özellik son döneme özgü de değil. TÜİK Gübre ve........

© Dünya