Ekmeğin kilosunun 18 liraya yükselmesi sorgulanıyor…

Bizde, 200 gram ekmek 15 lira ile 24 lira arasında satılıyor…

Tarımsal ürünlerde, son 2 haftada yaşa­nan fiyat yükselişi de eleştiriliyor…

Örneğin domateste kilogram fiyatının (marketlerde) 10 liraya çıkması, fırsatçılık olarak da nitelendiriliyor…

Ukrayna, Irak, Suriye, Ürdün gibi ülke­lerde de:

Gıda fiyatlarında yaşanan yükselişe vur­gu yapılıyor…

Tepki gösterilen fiyatların:

Türkiye’nin yüzde 75/80 altında olması dikkat çekiyor…

Türkiye’de fiyatlama alışkanlıklarının sosyo/kültürel nedenlerle değiştiğinin al­tı çiziliyor…

Ve altının çizilmesiyle kalıyor, gerisi ge­tirilemiyor…

Örneğin, ocak/şubat aylarında, gıda fiyatlarında yaşadığımız fahiş yükse­lişin, nedeni tam olarak bilinmiyor ve tam olarak sorgulanmıyor…

Son 6 ayda (eylül-şubat) döviz fiyatların­daki artış yüzde 4 civarında gerçekleşmiş;

Ve dünyada hammadde fiyatları gerile­mişken…

İşlenmemiş gıda fiyatlarının “sadece ocak ayında” aylık yüzde 11.79 oranında yükselmesi;

Üstüne Şubat ayında yüzde 9’un üze­rinde artmasının dayanağı neydi?(!)

Ocak ayındaki yüzde 6.6’lık ve üstüne Şu­bat ayındaki yüzde 6.9’luk gıda enflasyonu­nu “mantıklı/rasyonel nedenlerle açık­layamamamızın” verdiği diğer zarar mı?

Mart ayı enflasyonu için yapılan tahmin­lerde de aralık açıldı…

Gıda fiyatlarındaki artış için, “Yüzde 2’nin altında kalır” diye tahmin yürütenler de var, “Yüzde 6’yı bulur” diyenler de var…

Tahmin yürütürken, maliyetlerin/ras­yonelliğin/bilimin kullanılamadığının da göstergesi…

Neresinden bakarsanız bakın, bir ekono­mi için endişe verici…

Yeni yatırımları, geliştirmeleri ve plan­ları beklentiler şekillendirirken;

Ve orta/uzun vadeli beklentilerde bindelik oranlar dahi “yatırımlar/üre­tim için” belirleyiciyken, aylık yüzde 4’lük sapmalar, ekonomiye ne katar?

© Dünya