Türkiye’de bugün fonları konuşuyoruz, ama belki de asıl konuşmamız gereken, bi­zi fonlara götüren toplumsal ruh hali. Çünkü mesele yalnızca kimin ne kadar para kaybetti­ği, hangi fonun ne yaptığı ya da denetimin ne­rede aksadığı meselesi değil.

Asıl soru ve so­run vatandaşlarımızın neden artık paraları­nı korumaktan çok, kısa sürede büyütmenin peşinde olduğu. Neden yüksek getiri ihtima­li, yüksek risk gerçeğinin önüne geçebiliyor? Bana göre yaşadığımız fon tartışmasının gö­rünmeyen tarafı tam da burası. Çünkü bir ül­kede milyonlarca insan aynı anda parasına ye­ni bir çıkış yolu arıyorsa, artık sadece finansal bir meseleyi değil, toplumsal bir davranış de­ğişikliğini konuşuyoruz demektir.

Bu nedenle belki de bugün sorulması gereken en çarpıcı soru fon problemi gerçekten finansal bir prob­lem mi, yoksa giderek sosyolojik bir meseleye mi dönüşüyor? Türkiye’nin fon olayında bu­gün sorumluların peşine nasıl düşüleceği ka­dar, parasına ulaşamayan insanların hayatı­nın nasıl devam edeceği de önemli bir mesele.

Burada devam eden bir adli süreç var ve el­bette bu sürecin hukuki boyutuyla ilgili hü­küm vermek bizim işimiz değil. Ancak mese­lenin ekonomi, finansal piyasalar ve yatırım­cı güveni açısından ortaya çıkardığı sonuçları konuşmamız gerekiyor. Tera ve Pusula isimle­ri etrafında yoğunlaşan soruşturma, siyasi tar­tışmaların da merkezine yerleşti. Ancak şirket isimlerinin ve rakamların arkasında emeklilik birikimi, çocukların eğitim parası, işletmele­rin ücret ve tedarikçi ödemeleri bulunuyor. Fi­nansal........

© Dünya