Yapay zekâ tartışmalarının tonu değiş­ti. Bir süre öncesine kadar verimlilik ve inovasyon konuşuluyordu. Bugün ise daha temkinli bir dil öne çıkıyor. Çünkü mesele artık yapay zekânın ne yapabildiği değil, kurumların bu dönüşüme ne kadar hazırlıklı olduğu.

Bence asıl risk burada da bitmiyor. So­run yalnızca teknolojinin hızı değil. Daha derinde, şirketlerin kendi iç uyumunu kay­betme riski var. Başka bir ifadeyle, yapay zekâ çağının en kritik yönetim problemi rezonans kaybıdır.

Sorun teknoloji değil, uyum sorunu

Geçmişte birçok şirket yıkıcı dönüşüm­leri gördü ama doğru zamanda doğru karşı­lığı veremedi. Nokia, Kodak ve BlackBerry bunun simgesidir. Sorun, tehdidi göreme­meleri değil; iş modellerini ve karar yapı­larını zamanında dönüştürememeleriydi.

Bugün çok daha derin bir kırılmanın içindeyiz. Çünkü yapay zekâ fiziksel eme­ği değil, bilişsel emeği dönüştürüyor. Ana­liz yapma, rapor yazma, karar destekleme, bilgi üretme ve öngörü geliştirme gibi alan­lar yeniden tanımlanıyor. Risk artık sadece yeni bir teknolojiyi geç benimsemek değil­dir. Risk, şirketin yaptığı işin anlamını kay­betmesidir.

İşin kendisi yeniden tanımlanıyor

Bir hukuk bürosu için tehlike yalnızca dijitalleşmeyi........

© Dünya