Seçmenler hü­kümetle­re dört ya da beş yılda bir not ve­rir. Finans piya­salarının ise se­çim takvimi yok­tur. Onlar her gün oy kullanır. Bazen dolar alarak, ba­zen hisse senedi satarak, bazen de bir ülkenin tahvilinden çıkarak…

Son günlerde küresel tahvil piyasasına baktığımızda or­taya pek parlak bir karne çık­mıyor. ABD’den Japonya’ya, İngiltere’den Fransa’ya kadar birçok ülkede uzun vadeli tah­vil faizleri yükseliyor. Tahvil piyasası adeta dünya liderle­rine bir not veriyor. Şimdilik bu not pek parlak değil.

Yatırımcının mesajı basit: “Bu kadar borçlanacaksanız, artık daha yüksek faiz ödeme­lisiniz.”

Sorun sadece Amerika değil

Kamu borcu konuşulduğun­da gözler doğal olarak ABD’ye çevriliyor. Amerikan kamu borcu 40 trilyon doları aşmış durumda. Ancak mesele yal­nızca borcun büyüklüğü değil, hangi faizle çevrileceği.

ABD’nin 10 yıllık tahvil fa­izi yüzde 4,8 civarına yüksel­di. Borç büyürken faizlerin düşük kalması başka bir şey­dir; hem borcun hem de borç­lanma maliyetinin aynı anda yükselmesi ise bambaşka bir denklem yaratır.

Daha yüksek faiz gideri büt­çe açığını büyütür. Büyüyen açığı finanse etmek için daha fazla tahvil çıkarılır. Piyasa­ya daha fazla tahvil geldiğinde yatırımcı daha yüksek faiz ta­lep eder. Bu döngünün nereye kadar devam edebileceği Was­hington’daki temel ekonomik sorulardan biri.

Fakat sorun yalnızca Ame­rika’ya ait değil. Japonya’da 10 yıllık tahvil faizi yüzde 3........

© Dünya