Bahar geldi. Türkiye’nin dört bir yanında ağaçlar çiçek açtı, okul bahçeleri cıvıl cıvıl oldu. Teneffüslerde çocukların sesi yükseliyor, kuşlar sınıf pencerelerine kadar sokuluyor. Doğa adeta “uyan” diyor. Ama aynı çocuklar sınıfa girdiklerinde, o canlılık bir anda sönüyor. Bahar dışarıda kalıyor, içeride ise hâlâ kış hüküm sürüyor.

Bir devlet okulunun sabahını düşünün. Zil çalıyor, öğrenciler sıraya giriyor. Yüzlerde yorgunluk, omuzlarda ağır çantalar… Sınıfa girildiğinde ilk cümle çoğu zaman şu: “Defterleri açın.” Ardından uzun bir anlatım, arada birkaç soru, sonra test. Ders bitiyor ama öğrencinin zihninde ne kaldığı belirsiz. Çünkü o derste öğrenmekten çok “yetiştirmek” var. Müfredat yetişecek, konu bitecek, sınav gelecek.

Bir Anadolu lisesinde 12. sınıf öğrencisi… Tüm yılı deneme sınavlarıyla geçiyor. Sabah okul, akşam kurs. Öğrenci artık bir birey değil; net sayısına indirgenmiş bir veri. Onun hayalleri, ilgileri, hatta yorgunluğu bile ikinci planda. Bir gün öğretmenine “Ben artık çok yoruldum” dediğinde aldığı cevap şu oluyor: “Herkes yoruluyor, devam.” İşte eğitimde kış tam da burada başlıyor.

Bir ortaokulda öğretmen,........

© Doğruhaber