Dijital dünyanın baş döndürücü hızında savrulurken kendimize şunu sormalıyız: Gerçekten düşünebiliyor muyuz? Odaklanabiliyor muyuz? Öğrenebiliyor, hissedebiliyor ve hayatı gerçekten yaşayabiliyor muyuz? Daha da önemlisi, nasıl bir hayat yaşamak istediğimizi durup sakin bir şekilde düşünebiliyor muyuz? Yoksa farkında olmadan dijital dünyanın yön verdiği akışta sağa sola savrulan bireyler hâline mi geldik?

Bugün yaşadığımız çağ, bilgiye ulaşmanın hiç olmadığı kadar kolay olduğu bir dönem. Aynı zamanda zihinsel ve dikkat dağınıklığının da en yoğun yaşandığı çağlardan biri. Telefonlarımız, tabletlerimiz, bilgisayarlarımız sürekli bildirimler gönderiyor; bir haber, bir video, bir mesaj, bir yorum… Zihnimiz bir ekrandan diğerine, bir içerikten diğerine savruluyor. Bu kadar çok uyaranın içinde insanın kendi sesini duyması oldukça zor.

Oysa insanın düşünmeye ve anlamaya ihtiyacı var. Gerçek düşünce sessizlik ister, dikkat ister, zaman ister. Fakat dijital dünya bize tam tersini sunuyor: hız, gürültü ve sürekli uyarılma. Bu durum yalnızca dikkatimizi değil, aynı zamanda duygularımızı da köreltiyor. İnsanlar artık uzun uzun düşünmek yerine hızlı tepki veriyor, derin konuşmalar yerine kısa mesajlarla iletişim kuruyor, yüz yüze sohbetler yerine ekranlara bakmayı tercih ediyor.

Aynı evin içinde yaşayan insanlar artık aynı dünyada yaşamıyor gibi. Anne telefona........

© Doğruhaber